BLOG o rozmowach i historiach które dają wewnętrzny spokój i odkrywają motywację w trudnych sytuacjach
BLOG o rozmowach i historiach które dają wewnętrzny spokój i odkrywają motywację w trudnych sytuacjach

Ziemia Planeta Ludzi

„Ziemia więcej mówi nam o nas niż wszystkie książki, bo stawia nam opór mierząc się z przeszkodą. Człowiek poznaje siebie, ale aby dosięgnąć Ziemi musi mieć jakieś narzędzie, musi mieć hebel albo pług.

Orząc pole rolnik, skiba po skibie wydziera w przyrodzie powoli kilka tajemnic, a prawda, którą odkrywa, ma sens ogólny.

Tak samo samolot, to narzędzie linii powietrznych, stawia człowieka wobec wszystkich odwiecznych problemów.

Mam jeszcze w oczach noc mojego pierwszego lotu do Argentyny, ciemną noc, w której migotały tylko niczym gwiazdy nieliczne światła, rozrzucone na równinie w oceanie ciemności.

Każde z nich oznacza cud, świadomość ludzką.

W tym domu ktoś czytał rozmyślał lub otwierał przed kimś serce,

W tamtym – usiłował może zbadać przestrzeń trudził się nad odliczeniami mgławicowej Andromedy

Tam znowu kochano.

Swiatła płonęły tu i ówdzie na równinie i żądały należnego im pokarmu.

Nawet najdyskretniejsze światła w domu poety, nauczyciela i cieśli,

Ale wśród tych żywych gwiazd, ileż okien zamkniętych, ile gwiazd wygasłych ludzi uśpionych.

Starajmy się zbliżyć wzajem, szukajmy porozumienia z kilkoma z tych świateł rozrzuconych na równinie”

 

„Mam jedną nieodpartą potrzebę: uważać, że wszystko jest proste. Proste jest urodzić się. Proste jest dojrzewać. I proste jest umrzeć z pragnienia (…) Tylko Duch jeśli tchnie na glinę, może stworzyć człowieka”.

Filozofia i poezja „Ziemi, planety ludzi”, książki osnutej na przeżyciach pisarza-pilota, kształtowała się w chwilach najtrudniejszych, gdy życie i ,śmierć ocierały się o siebie. I może dlatego ta opowieść jest pochwałą Człowieka. Człowieka czynu, odwagi, wiary i poświęcenia dla innych. „Ziemia, planeta ludzi” nie jest powieścią, nie jest pamiętnikiem ani esejem filozoficznym. Jest poezją wolności Człowieka i jej apoteozą.